این روزها که هر بیست و چهار ساعتش را با سه چهار فیلم سر می کنم و البته دیگر در طول سال به آن صورت فیلمی نمی بینم ، فرصت نوشتن از من سلب شده است ، اما نمی توان درباره مهمترین اتفاق اواخر سده میلادی پیش یعنی پیروزی انقلاب اسلامی در ایران هیچ نگفت . انقلابی که شاید هنوز هم بهترین تعبیر درباره آن جمله شگفت انگیز امام خمینی است که فرمود:" انقلاب ما انفجار نور بود".

من در این فرصت کم فقط به این دلیل آمدم که به سهم خودم ادای دینی به انقلابم کرده باشم . و به همین دلیل امروز شعر زیبای " گفتنی های معطر" زنده یاد سید حسن حسینی را تقدیم دوستان و مخاطبانم می کنم :

گل که در باغ شکفت

می توان گفت که :

 این جنس غریب – غرضم بوی خوش است –

           باید از پنجره باد به اقصای بلاد

                                           هیچ صادر نشود؟!

مثل این است که آدم – آدم ؟ -

روی یک تکه مقوا بنویسد که :

" زمین برهوت

 باید اصلا به خیال دهن تف زده اش

 طعم باران متبادر نشود"!

                      و بکوبد وسط قلب کویر!

***

گل که در باغ شکفت

گفتنی های معطر را گفت

و شما سوی یک تکه مقوا رفتید...

باد بر حرف شما قهقهه سر داد و گذشت

       و کویر

             یاد باران فراوان بهار

             یاد انبوهی جنگل افتاد

                              و شما وا رفتید!

معجزی بود شگفت :

 در کتاب برهوتی که شما

 صفحه بندش بودید

ناگهان مبحث گلها وا شد

 و دهان های شما رسوا شد...

الغرض باد وزید

 و ورق ها برگشت

 پس از آن

 انتشارات شما بوی غلطنامه گرفت !

***

اندکی شرم کنید

 تا به کی می خواهید

آب در هاون اندیشه خود نرم کنید؟!

 گل که در باغ شکفت

                                        گفتنی های معطر را گفت ...

 سید ، علاوه بر این شعر زیبا که درپاسخ به کسانی است که عزم صدور انقلاب اسلامی را در آن سالها زیر سوال می بردند ، شعر کوتاه دیگری هم در همین حال و هوای پیروزی انقلاب دارد که آن را هم تقدیم می کنم :

 امروز لفظ پاک "حزب الله"

گویا در قاموس "روشنفکر" این قوم ،

دشنام سختی است !

 اما ،

من خوب یادم هست

روزی که "روشنفکر"

           در کافه های شهر پر آشوب

                              دور از هیاهوها

                                                    عرق می خورد

با جانفشانی های جانبازان "حزب الله"

                               تاریخ این ملت

                                                    ورق می خورد!

شنبه ٢۱ بهمن ۱۳۸٥ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ توسط تقی دژاکام نظرات ()